Jean : I have something to tell you Mrs Gottlieb
Mrs Gottlieb: well then don't stand on ceremony dear.
Jean : Gordon's gone up the pipeline to spend eternity on your planet since it seems you loved him most.
Mrs. Gottlieb : what?
Jean : Its hard to explain. you won't understand untill you die.
Mrs Gottlieb : Is he waiting for me there? in heaven ?

climax of the plaay, "a daed man's cellphone" by sarah  ruhl ... dismissed the idea of translating this play for a friend.
हे वाचल्यानंतर पोट  धरून हसले . पाइपलाईन मध्ये आपल्या प्रिय व्यक्तीची वाट पाहणारा आत्मा... तिथेच आपल्या आवडत्या व्यक्तीबरोबर मुक्ती प्राप्त होऊन आनंदाने जगेल (?) एवढं फुटकळ पुन्हा कधी वाचू असं वाटलं नव्हतं . दिल्लीतील बातमीने आपला मेंदू विचार करणं बंद करणार कि काय ? नेमकं कोणत्या माणसांमध्ये वावरतोय आपण? आणि नेमका आपल्याला धक्का कशाचा बसलाय हे असे प्रश्न पडलेले असताना पुन्हा एकदा पाईपलाईन आणि आत्मा यासंदर्भातली एक कविता वाचायला मिळाली. स्वतःला असलेले मानसिक आजार कुरवाळत जगणाऱ्या माणसांच्या भयानक गर्दीतून वाट काढत जगतोय का आपण? या पडलेल्या प्रश्नाला अत्यंत समर्पक असे हे उत्तर या कवितेत सापडले. परखड अशा पण आजूबाजूच्या परिस्थितीने उद्विग्न झालेल्या... या कवितेने आत्म्याने बदललेल्या मार्गाचा कर्कश्य आवाज अचूक टिपलाय .  

#दिल्ली_११_मरणपथ

आत्मा अमर आहे पण
कळत नाही आईच्या नाकातून
पोरांच्या गर्भात कसा आत्मा शिरलाय
मी कशाला विचार करू, माझा पाइप मी निवडलाय
कारण आत्मा जायचा मार्ग आता फक्त पाईपातून उरलाय

नऊ महिने छळ करून त्याने टाहो फोडलाय
नैन दहती पावक: वाक्याचा अर्थच आता संपलाय
देवाला भेटायचा मार्गही आता भिंतीत खणलाय
कारण आत्मा जायचा मार्ग आता फक्त पाईपातून उरलाय

उगाच छपरावर वाडी ठेवून कावळ्याची वाट बघत बसताय
आत्मा भटकत बिटकत नाही तो थेट वाटेला लागलाय
माझा ऐका, कुठे पुष्पक आणि संजीवनच्या नादाला लागताय
कारण आत्मा जायचा मार्ग आता फक्त पाईपातून उरलाय

आठवतय ना तुम्हाला तो खांब फोडून भेटलाय
जबड्यात विश्वरूप दाखवणारा आता फक्त भोकात मावलाय
तुमचं तुम्ही बघा, माझा मी प्लंम्बर शोधलाय
कारण आत्मा जायचा मार्ग आता फक्त पाईपातून उरलाय

- ऋषी श्रीकांत देसाई